Impressies uit de natuur

De dag dat ik met Lennert bij mijn moeder was, maakte ik nog volgende foto's:

De vlierbloesem, prachtige en lekkere bloemetjes...

De gele lis... ik heb er ooit enkele plantjes gezet en nu groeit deze welig in de grachten langs de weide!

Een rode papaver... een bloem die de zomer aankondigt!

De zon die doorheen de grote eikeboom schijnt ...niet zomaar een eikeboom. Al van zolang ik er ben herinner ik me deze reuzeneik! Meermaals is de bliksem er op ingeslagen en ooit zag het er naar uit dat ie al dat natuurgeweld niet overleefd zou hebben... Maar geleidelijk aan kwam ie terug op kracht en vormt langzaamaan weer een grotere kruin.

Koolmeesjes

Nadat de koolmeesjes waren uitgevlogen, maken wij gewoonlijk het nestkastje leeg... Tot onze grote verbazing, zagen we deze twee levensloze kleine meesjes in het nestje... Groot was het verdriet bij onze kindjes en een uitleg over het waarom konden we moeilijk geven. Want het waren volgroeide meesjes... Misschien waren ze met teveel.... ( trouwens al wie al een gelijkaardige ervaring heeft gehad hiermee...).

We hebbben de meesjes samen met onze dochters begraven in de tuin... en er twee zonnebloemplantjes gezet. Die zijn ondertussen al flink gegroeid...

En er is ook hoop... want de koolmeesouders zijn weer héél aktief in het nestkastje bezig...vermoedelijk binnenkort weer een nestje én kleintjes...

De roos zonder doornen...

' Hier heb je, wat je zoekt' , sprak de witte duif en verhief zich hoog in de lucht totdat ze niet meer te zien was.

Jacob bekeek de bloemen aandachtig en vond dat ze inderdaad op rozen leken, alleen waren ze veel groter en de stengels hadden geen doornen...

( Uit: Leven met het jaar, Christiane Kutik, Eva-Maria Ott-Heidmann)

Een prachtig verhaal over de zoektocht van Jacob naar de 'pioenroos'...als hij die vindt en naar de wonderschone prinses brengt, mag hij met haar huwen...

Koetjes en paarden!

Vanmiddag even op bezoek bij mijn moeder en mijn broer hun boerderij. De heerlijk plek waar ik mocht opgroeien! En ik heb zo een klein vermoeden dat Lennert, mijn jongste zoontje er nog héél wat tijd zal gaan doorbrengen.... Want gelijk hij gek is van dieren...

Ik heb er geen foto van , maar op een gegeven moment was ik toch getuige van een prachtig moment.

Ik had Lennert op mijn arm en we stonden bij de Friese paarden. Ik aaide er eentje en Lennert deed mij na... toen nam hij met beide handjes de snoet van het paard vast en vleide zijn hoofdje er tegenaan....zo lief en ontroerend...

Dit moment heeft voor mij een extra betekenis omdat mijn vader drie maanden voor de geboorte van Lennert gestorven is. Mijn vader was een echte paardenliefhebber... Als jonge knaap had hij er al één en op latere leeftijd heeft hij verschillende Friezen gekocht... Ik heb er nog verschillende veulens weten geboren worden. Zo had hij er op een gegeven moment 7. We maakten geregeld uitstapjes met de huifkar of de koets... dat mis ik wel.

Het doet echt wel iets met een mens, zo met m'n eigen zoontje op die plek komen waar ik zelf als kind zoveel speelde...en wandelde, langs de grote eikebomen die er nog altijd staan.

Broodjes bakken

Al lukt het omwille van m'n nieuwe drukke baan nog niet wekelijks....het voornemen om op woensdag of het weekend samen met de kinderen broodjes te bakken is er! Onlangs maakten we deze broodjeskrans, die vrij snel op was...

Zoo-tje!

Tegenwoordig bezoeken we geregeld wat dieren her en der, dus natuurlijk ook eens een kijkje nemen naar de Zoo in Antwerpen. De Kai-Mookgekte en de grondige uitbreidingswerken namen we er graag bij. Volgende kanjers maakten wel indruk, in het meest nog op Lennert die bijna 2 jaar is!

Het is een heerlijkheid om hem met beestjes bezig te zien...hij is natuurlijk nog te jong om te beseffen niet alle dieren ongevaarlijk zijn...op volgende kanjers laten we hem zeker niet los....

Maar geitjes, kalfjes en kippen zijn z'n beste maatjes! En daar zullen ook wel eens foto's van volgen!

Late bloesem

Een tijdje terug kon ik nog op het nippertje een foto maken van de laatste appelbloesems aan onze boompjes. Prachtig vind ik ze gewoon! Van dat helderroze knopje naar de crèmewitte bloemen! En hopelijk kunnen we ook dit jaar weer rekenen op een rijke appeloogst... Nog even geduld oefenen!